Met de dreiging van oorlog, grondstoffentekorten en voortdurende verstoringen van de wereldhandel is het belangrijk om na te denken over industriepolitiek. Zo ook waar het gaat om de staalproductie van Tata Steel in IJmuiden. De Nederlandse overheid heeft vorig jaar een intentieverklaring gesloten met de fabriek, maar de garanties hierin op het gebied van strategische autonomie, verduurzaming en behoud van de kritieke infrastructuur zijn onvoldoende.
De schrijversgroep van Alex Woldhuis, Joost Laarakkers, Gert Woelderink, Niek Koopmeiners en Selwyn Maduro heeft een uitgebreide scenariostudie gedaan naar de haalbaarheid en betaalbaarheid van verschillende verduurzamingsopties voor Tata Steel. Uit de analyse blijkt dat grootschalige en garantieloze investeringen vanuit de Nederlandse overheid niet nodig zijn. Het is beter om te kiezen voor een mix van elektrificatie, carbon capture en gebruik van schroot in een deel van de productie. In combinatie met het gebruik van biogas zorgt dit voor een lagere uitstoot en daarmee betere resultaten voor de omgeving van de fabriek. Daarnaast pleiten de schrijvers voor het nemen van een aandeel in Tata Steel door de Nederlandse overheid om zo mee te kunnen besluiten over de gang van zaken en kennis en kunde in Nederland beter te behouden.
Tijdens de presentatie in Nieuwspoort in Den Haag werd de presentatie van het rapport aangevuld door bijdragen van Anouschka Agob en Stijn Sante met toelichtingen over de huidige Nederlandse industriepolitiek en de mogelijkheden voor en noodzakelijkheid van innovatieve investeringen in duurzame industriële productie.
Het videoverslag van de presentatie is te bekijken via ons YouTube kanaal.
